ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٦٦ - باب استغفار (آمرزشخواهى)

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: براى آنكه آمرزش مهمترين و بزرگترين خواسته‌هاى (دعاكننده) است، و يا براى آنست كه استغفار وسيله برطرف شدن گناهان شود كه آنها بزرگترين پرده‌ها و حجابهاى مستجاب شدن دعاها است.

٢-

عبيد بن زراره گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: هر گاه بنده بسيار استغفار كند (و از خداوند آمرزش خواهد) نامه عملش بالا رود در حالى كه ميدرخشد.

٣-

حضرت رضا عليه السّلام فرمود: مثل استغفار (و ريختن گناهان بسبب آن) چون برگى است بر درختى كه (در فصل پائيز آن درخت) بجنبد و آن برگ بريزد، و كسى كه از گناهى استغفار كند و باز آن را انجام دهد مانند كسى است كه پروردگار خود را مسخره كند.

٤-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: كه رسول خدا (ص) را شيوه چنان بود كه از هيچ مجلسى بر نميخواست و گرچه (مدت توقفش در آن) كوتاه بود، تا اينكه بيست و پنج بار بدرگاه خداى عز و جل استغفار ميكرد.

توضيح‌

- در باب استغفار از گناه در كتاب و كفر بيانى از مرحوم اربلى مؤلف كتاب كشف العمة در معناى استغفار رسول خدا (ص) و ائمه معصومين عليهم السلام كه با اينكه معصوم بودند چگونه استغفار از گناه ميكردند گذشت بدان جا مراجعه شود.

٥-

حارث بن مغيره از حضرت صادق عليه السلام حديث كند كه فرمود: شيوه رسول خدا (ص) اين بود كه در هر روز هفتاد بار بدرگاه خداى عز و جل استغفار مى‌كرد، و هفتاد بار توبه ميكرد، گويد: عرضكردم:

(يعنى) ميفرمود:

«استغفر اللَّه و اتوب اليه»

؟ فرمود: هفتاد بار ميفرمود:

أستغفر اللَّه، أستغفر اللَّه‌

، و هفتاد بار (ديگر) ميفرمود:

اتوب الى اللَّه، اتوب الى للَّه‌

.