ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤١٢ - باب در خواندن قرآن

قرآن را از يادم برده، گويد: آن حضرت از اين جريان كه گفتم: چون بنام قرآن رسيدم ناراحت شد سپس فرمود: همانا مرد سوره‌اى از قرآن را فراموش كند پس روز قيامت نزدش آيد تا از برخى از درجه‌هاى بهشت باو سر كشد و گويد: سلام عليك، گويد: و عليك السلام تو كيستى؟ گويد: من فلان سوره هستم كه مرا ضايع گذاردى و رها ساختى، آگاه باش كه اگر بمن چسبيده بودى تو را باين درجه ميرساندم سپس با انگشت اشاره كرده فرمود: بر شما باد بقرآن پس بياموزيد آن را، زيرا برخى از مردم هستند كه قرآن را بياموزند كه گفته شود: فلان كس قرآن خوان است، و برخى براى آوازه‌خوانى آن را ياد گيرند كه بگويند: فلانى خوش صدا است، و در اينها خيرى نيست، و برخى هستند كه آن را ياد گيرند و دستورات آن را در شب و روز انجام دهند، و توجه ندارند كه كسى بداند يا نداند.

باب در خواندن قرآن‌

١-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: قرآن عهد خداوند و فرمان او است بر خلقش پس سزاوار است براى شخص مسلمان كه در اين عهد و فرمان خدا نظر افكند و روزى پنجاه آيه از آن بخواند.

٢-

زهرى گويد: از حضرت على بن الحسين عليهما السلام شنيدم كه ميفرمود: آيه‌هاى قرآن گنجينه‌هائى است، پس هر گاه در يك گنجينه را گشودى شايسته است كه بدان چه در آن است نظرى بيفكنى!.