ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٨٧ - مؤمن مزاح است

پيوسته ميفرمود: خنده‌اى كه دندانها آشكار شود مكن با اينكه كردارهاى رسواكننده‌اى انجام داده‌اى، و آن كس كه كارهاى زشت كرده از بلاهاى شبانه آسوده نيست.

توضيح‌

- اين عبارت امام عليه السلام جنبه فنى دارد و روى مراعات سجع در بيان باين تعبير فرموده، و مقصود اين است كه انسانى آلوده بگناهانى است (كه هر يك از آنها اگر آشكار شود براى رسوائى او كافى است) با چنين وضعى خنده از ته دل كه حاكى از آسودگى خاطر اوست برايش روا نيست.

٨-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: مبادا مزاح كنيد كه آبرو را مى‌برد.

٩-

و نيز فرمود عليه السلام: هر گاه مردى را دوست دارى با او مزاح و ستيزه مكن.

١٠-

و نيز فرمود عليه السلام: قهقهه از شيطان است.

١١-

عنبسه عابد گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام ميفرمود: خنده بسيار آبرو را ميبرد.

١٢-

و نيز فرمود عليه السلام امير المؤمنين عليه السلام فرموده: مبادا شوخى كنيد كه كينه آورد و دشمنى بجاى گذارد، و آن دشنام كوچك است.

١٣-

حضرت باقر عليه السلام فرمود: هر گاه قهقهه زدى پس از فراغت از آن بگو: «اللهم لا تمقتنى» (يعنى بار خدايا مرا دشمن مدار).