ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٣٦ - باب ستايش و ثناء پيش از دعا

ترس داشتى يا حاجتى خواستى بنام خدا (دعا را) آغاز كن، و او را تمجيد كن و ستايشش كن چنانچه شايسته آن است، و بر پيغمبر (ص) صلوات بفرست و حاجت خود را بخواه و خود را بگريه وادار كن اگر چه به اندازه سر مگسى باشد، همانا پدرم هميشه ميفرمود: نزديكترين حالى كه بنده بپروردگار عز و جل دارد آن زمانى است كه در سجده باشد و گريان.

١١-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: اگر گريه‌ات نيايد خود را بگريه وادار كن، پس اگر از ديده‌ات باندازه سر مگسى اشك بيرون آمد پس به به (خوشا بر احوالت).

باب ستايش و ثناء پيش از دعا

١-

حارث بن مغيره گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام ميفرمود: مبادا چون يكى از شما بخواهد از پروردگار خويش چيزى از حاجات دنيا و آخرت مسألت كند بدان مبادرت ورزد تا بستايش او و صلوات بر پيغمبر (ص) سخن خود را آغاز كند، و سپس حاجات خود را بخواهد.

٢-

محمد بن مسلم گويد: حضرت صادق عليه السلام فرمود: همانا در كتاب امير المؤمنين عليه السّلام است كه ستايش پيش از درخواست است، پس هر گاه خداى عز و جل را خواندى (و بدرگاهش دعا كردى) او را تمجيد كن، عرضكردم: چگونه تمجيدش كنم؟ فرمود: ميگوئى: «اى كسى كه بمن از رگ گردن نزديكترى،