- از مرحوم شهيد (ره) در اينجا كلامى نقل كنند و ملخصش اينست كه فرموده: بدان كه سخن چينى در بيشتر كلمات دانشمندان در حكايت كردار بوسيله گفتار بكار رفته ولى بايد دانست كه اختصاص بگفتار و كردار ندارد بلكه معناى اعمى است كه شامل غير كردار و نوشتن و رمز و اشاره نيز مى‌شود، و تفسير كاملش اينست كه سخن چينى يعنى افشا كردن رازى كه افشاى آن بد است و موجب ناراحتى مردمان گردد، خواه براى آنكه از او نقل شده بد باشد يا از نظر آنكه براى او نقل شود يا براى شخص ثالثى، و خواه افشاى راز بوسيله گفتن باشد يا بنوشتن يا باشاره يا بساير اسباب، و خواه آن رازى كه فاش ميكند كردار كسى باشد يا گفتارش، و خواه افشاى آن راز عيبى بر آن شخص باشد يا نه، بلكه حقيقت نمامى و سخن چينى افشاى راز و كشف نهانى است كه افشاى آن بد است، و آن گناه است مگر در جاهائى كه افشاى آن براى مسلمانى سودى داشته باشد يا جلوگيرى از معصيتى كند، چنانچه اگر ببيند كسى مال ديگرى را برداشت كه بخاطر حق آن كس كه مالش رفته گواهى دهد، و اما اگر ببيند كسى مال خود را پنهان ميكند بازگو كردن آن سخن چينى است.

باب فاش كردن اسرار مذهب‌

١-

محمد بن عجلان گويد: شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود: همانا خداى عز و جل سرزنش كرده است بواسطه فاش كردن اسرار، مردمانى را در گفتارش كه فرمايد: «و هر گاه برسد ايشان را امرى در باره امنيت يا ناامنى آن را فاش كنند» (سوره نساء آيه ٨٣) (سپس فرمود:) بپرهيزيد از فاش كردن (اسرار).

شرح‌

- مجلسى (ره) پس از نقل كلام بيضاوى در تفسير آيه شريفه فرمايد: و بهر حال آيه دلالت دارد بر مذمت فاش كردن آنچه در افشاى آن مفسده است، و غرض حضرت بر حذر داشتن از فاش كردن اسرار ائمه عليهم السلام نزد مخالفين است، زيرا سبب مفسده و ضرر بر ائمه و مؤمنين گردد، و ممكن است فاش كردن پاره از مسائل غامضه (و مشكلات) علوم را كه پايه خرد و فهم عامه مردم بدان نرسد نيز شامل گردد چنانچه در باب كتمان گذشت.

٢-

امام صادق عليه السلام فرمود: هر كه حديث ما را بر ضرر ما فاش كند مانند كسى است كه دانستن حق ما را انكار كند.