ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٢٠ - باب پيش افتادن در دعا

رسيدن بلا ندارد) بلائى كه باو برسد دعايش مستجاب شود، و فرشتگان گويند: صداى آشنائى است و از بالا رفتن بآسمان ممنوع نگردد، و كسى كه پيشدستى بدعا نكند، چون بلا باو برسد دعايش مستجاب نشود، و فرشتگان گويند ما: اين آواز را نشناسيم.

٢-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: هر كه از بلائى بترسد كه بدو رسد و پيش از رسيدن آن بلا در باره (برطرف شدن) آن دعا كند خداى عز و جل هرگز آن بلا را بدو ننماياند.

٣-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: دعا در حال راحتى و آسايش نيازمنديهاى در حال بلا را برميآورد (يعنى گرفتاريهاى آن زمان را برطرف ميكند.)

٤-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: هر كه را خوش آيد (و خواهان است) كه دعايش در حال سختى باجابت رسد بايد در حال راحتى و آسايش بسيار دعا كند.

٥-

محمد بن مسلم گويد: حضرت صادق عليه السلام فرمود: جدم مى‌فرمود: در دعا پيش دستى كنيد (و پيش از آنكه گرفتار شويد دعا كنيد) زيرا چون بنده‌اى بسيار دعا كند و بلائى باو رسد و دنبالش دعا كند گفته شود: آوازى آشنا است، و چون بسيار دعا نكند (و پر دعا نباشد) و بلائى باو رسد و دنبالش دعا كند بدو گفته شود: تا بامروز كجا بودى؟.