ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٥١ - باب كسى كه رفاقت و همنشينى با او لازم است

باب كسى كه رفاقت و همنشينى با او لازم است‌

١-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: امير المؤمنين عليه السلام فرمود: باكى نيست بر تو كه با شخص خردمند همنشين شوى اگر چه كرم (جوانمردى وجود و بخشش) او را نپسندى (و از اين ناحيه نفعى از او نبرى) ولى از خرد او منتفع شو، و از اخلاق بدش بپرهيز، و هيچ گاه همنشينى با شخص كريم را از دست مده اگر چه از خرد او سودى نبرى ولى با خرد خود از كرم او سود ببر، و بگريز هر چه ميتوانى از هم‌نشينى با شخص پست و بى‌خرد.

٢-

ابو عديس گويد: حضرت باقر عليه السلام فرمود: اى صالح (ظاهر اينست كه صالح نام ابو عديس بوده) پيروى كن از كسى كه تو را ميگرياند و اندرزت ميدهد، و پيروى مكن از آنكه تو را بخنداند و گولت زند، و بزودى همگى بر خدا درآئيد و بدانيد.

شرح‌

- فيض (ره) گويد: يعنى چون بر خداى تعالى درآئيد صدق اين گفتار و حقيقت آن آشكار گردد ولى اكنون در زير پرده‌هاى غرور و خودبينى پنهان است.

٣-

امير المؤمنين عليه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: بنگريد: كه با چه كسى هم صحبت هستيد؟ زيرا هيچ كس نيست كه مرگش فرا رسد جز آنكه يارانش در پيش خدا برابرش مجسم شوند، اگر از نيكان باشد نيكانند (و بدانها شاد شود) و اگر از بدان باشد بد هستند (و بداند كه بسرنوشت آنان دچار شود) و هيچ كس نيست كه بميرد و هنگام مرگش برابر او مجسم نشود.