ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٥٠ - باب خوش سلوكى با مردم

نتواند خود دارى كند، و (از ما نيست) كسى كه با همنشين خود خوشرفتارى نكند، و با هم خوى خود خوش خلقى نكند، و با رفيق خود رفاقت نكند، و با همسايه خود خوش همسايگى نكند، و با هم خوراك خود مراعات خوراك نكند، اى شيعه آل محمد تا بتوانيد از خدا بپرهيزيد و لا حول و لا قوة الا بالله.

٣-

حضرت صادق عليه السلام در تفسير گفتار خداى عز و جل (كه در باره يوسف عليه السلام فرمايد:) «ما ترا از نيكوكاران دانيم» (سوره يوسف آيه ٣٦) فرمود: براى واردين جا باز ميكرد، و به نيازمندان وام ميداد، و به ناتوانان كمك ميكرد.

٤-

و نيز فرمود عليه السلام: كه امام باقر عليه السلام ميفرمود: ياران خود را بزرگ شماريد و احترامشان كنيد و برخى از شما بر برخى ديگر هجوم نبريد، و بهم زيان نزنيد و بر هم حسد نورزيد و از بخل بپرهيزيد تا از بندگان با اخلاص [و شايسته‌] خدا باشيد.

شرح‌

- فيض (ره) گويد: «برخى بر برخى ديگر هجوم نبريد» يعنى سرزده بر او وارد نشويد و در كتاب ايمان و كفر همين حديث را كلينى نقل فرمود باين عبارت: «و لا يتهجم بعضكم بعضا» و لفظ «على» ندارد و معنايش اينست كه او را از خود نرانيد و در برخى نسخه‌ها اين طور است «و لا يتجهم» كه جيم بر هاء مقدم است، يعنى: رو باو ترش نكنيد.

٥-

برخى از راويان از يكى دو امام باقر و صادق عليهما السلام حديث كرده‌اند كه فرمود:

ترشروئى بمردم دشمنى ببار آرد.