ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٦٩ - باب دعاهاى كوتاه و مختصر براى همه حاجتهاى دنيا و آخرت

و مرا بآن كس كه بمن ستم كند يارى فرما، و قدرت خودت را در باره او بمن بنما اى پروردگار، و ديده‌ام را بدان روشن كن».

٢-

ابراهيم بن ميمون گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام دعائى ميخواند (كه ترجمه‌اش اين است): «بار خدايا بر هراس روز قيامت مرا يارى فرما، و از دنيا سالم بيرونم ببر، و حور العين را بمن تزويج كن، و خرج خود و عيالم و خرج مردم را از من كفايت فرما، و مرا برحمت خود در زمره بندگان شايسته‌ات درآور».

٣-

زراره از حضرت باقر عليه السّلام حديث كند كه فرمود: بگو (دعائى را كه ترجمه‌اش چنين است): «بار خدايا از تو خواهم هر خوابى را كه دانشت آن را فرا گرفته، و بتو پناه برم از هر بدى كه دانشت آن را احاطه كرده، بار خدايا از تو خواهم عافيت خود را در همه كارهايم، و پناه برم بتو از خوارى و رسوائى دنيا و از عذاب آخرت».

٤-

على بن زياد گويد: على بن بصير بدان حضرت نامه نوشت و درخواست كرد كه در پائين نامه‌اش دعائى براى او بنويسد و بياموزد كه بوسيله آن از گناهان نگهدارى شود و دعائى جامع براى (حوائج) دنيا و آخرت باشد، پس حضرت عليه السّلام در پاسخش بخط خود نوشت (دعائى كه ترجمه‌اش اينست):

«بسم اللَّه الرحمن الرحيم اى كسى كه نيك را آشكار كند، و زشت را بپوشاند، و پرده مرا ندرد، اى درگذشت كريم، و اى خوش درگذرنده (از گناه) اى وسيع در آمرزش اى پر بخشش در رحمت اى دمساز در هر راز، و