ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٥٨ - آگاه كردن مرد برادر (دينى) خود را بدوستيش

سر مردم بردارد فقط يك دست از آنها باز داشته ولى (در مقابل) دستهاى بسيارى از آزار او خوددارى كنند.

٧-

امام صادق عليه السلام فرمود: كه حضرت مجتبى عليه السلام فرموده: خويش نزديك آن كس است كه مودت و دوستى او را نزديك كرده باشد اگر چه خويشاونديش دور باشد، و بيگانه و دور كسى است كه دوستى او را دور كرده است (و از نظر دوستى بيگانه باشد) اگر چه خويشاونديش نزديك باشد، و چيزى نزديك‌تر از دست به پيكر انسان نيست، و همين دست خيانت كند و بريده مى‌شود و اثر آن محو گردد.

آگاه كردن مرد برادر (دينى) خود را بدوستيش‌

١-

نصر بن قابوس گويد: حضرت صادق عليه السلام بمن فرمود: هر گاه يكى از برادران (دينى) خود را دوست داشتى بآن آگاهش كن، زيرا ابراهيم عليه السلام عرضكرد: «بار پروردگارا بمن بنما كه چگونه مرده‌ها را زنده ميكنى فرمود مگر ايمان نياورده‌اى گفت چرا و ليكن براى اينكه دلم مطمئن شود» (سوره بقره آيه ٢٦٠).

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: اين روايت مطابق است با آنچه در عيون در تفسير اين آيه وارد شده كه مقصود اطمينان يافتن بمقام دوستى است (پايان كلام مجلسى (ره) ولى ظاهر اينست كه مقصود همان اطمينان يافتن بزنده كردن مردگان و حشر آنان بوده، و استشهاد حضرت عليه السّلام فقط از اين نظر است كه براى انسان خوب است در هر كارى اگر چه يقين بدان هم داشته باو نشان دهند و آگاهش سازند، و چنانچه در روايت عيون نيز تصريحى بدان شده باشد ولى اين حديث را نمى توان صريح در اين معنى و مطابق با آن‌