پس هر كه اين آيات را بخواند از سوختن و غرق شدن ايمن است، گويد: پس مردى آن را خواند و آتش در خانه‌هاى همسايگانشانش در گرفت و خانه او هم وسط آن خانه‌ها بود و (از بركت آن آيات كه خوانده بود) آسيبى باو نرسيد، سپس مرد ديگرى برخاست و عرضكرد: يا امير المؤمنين حيوانى كه زير پاى من هست چموشى ميكند و من از آن ترسانم؟ فرمود: در گوش راستش (اين آيه را) بخوان: وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ‌ (سوره آل عمران آيه ٨٣) و آن مرد اين آيه را خواند و آن حيوان براى او رام گرديد.

مرد ديگرى برخاست و عرضكرد: اى امير مؤمنان سرزمين ما جاى درندگان است و درندگان بخانه من درآيند و تا شكار خود را نگيرند از آنجا نگذرند؟ فرمود: (اين دو آيه را) بخوان: لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ^ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ‌ (سوره توبه آيه‌هاى ١٣٨ و ١٣٩) پس آن مرد اين دو آيه را خواند و درندگان از او دور شدند.

سپس مرد ديگرى برخاست و عرضكرد: اى امير مؤمنان در شكم من آب زردى است (كه موجب بيمارى من شده است) آيا شفائى دارد؟ فرمود: آرى (بى‌پول) و بدون صرف كردن درهمى و نه دينارى، بنويس آية الكرسى را بر شكمت و آن را بشوى و بياشام و آن را در شكمت ذخيره كن (محتمل است مقصود اين باشد كه تا مقدارى از زمان روى آن چيزى مخور كه در شكمت بماند) بخواست خداى عز و جل بهبودى يابى و آن مرد انجام داد و بخواست خداوند بهبودى يافت.

سپس ديگرى برخاست و عرضكرد: يا أمير المؤمنين از (آنچه براى پيدا كردن حيوان) گمشده (فايده دارد) مرا آگاه فرما؟ فرمود: سوره يس را در دو ركعت نماز بخوان و بگو: «يا هادى الضالة رد ضالتى» (يعنى اى راهنماى گمشده گمشده مرا بمن باز گردان) پس آن را انجام داد و خداى عز و جل حيوان‌