ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٠٢ - باب در اينكه كفر (پس از ايمان) و توبه از آن، عمل گذشته (پيش از كفر) را باطل نكند

ايمانش درست باشد خداى تبارك و تعالى بآنچه در جاهليت انجام داده او را مؤاخذه نكند، و هر كه اسلامش نيكو نشده، و يقين ايمانش درست نباشد خداى تعالى باول (يعنى پيش از اسلامش) و بآخر (يعنى پس از اسلامش) او را مؤاخذه كند.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: مقصود باسلام نيكو آن است كه بتمامى اصول دين مقرون باشد تا مخالفان و امثال آنها خارج باشند، و مقصود از درستى يقين ايمان اينست كه آلوده بشك و نفاق نباشد.

٢-

فضيل بن عياض گويد: از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم از مردى كه در اسلام خود نيكو باشد آيا بآنچه در جاهليت كرده است مؤاخذه شود؟ فرمود: كه رسول خدا (ص) فرموده است: هر كه در اسلام نيكو شود (و بدل و جان بدان معتقد گردد) بآنچه در زمان جاهليت كرده مؤاخذه نشود، و هر كه در اسلام بد باشد (و طورى باشد كه منجر بسلب ايمانش گردد) بآغاز تا انجام مؤاخذه شود.

باب در اينكه كفر (پس از ايمان) و توبه از آن، عمل گذشته (پيش از كفر) را باطل نكند

١-

حضرت باقر عليه السلام فرمود: هر كه مؤمن باشد و كار خيرى در زمان ايمانش كرده باشد سپس فتنه‌اى دچار او گردد و كافر شود، و پس از كفر توبه كند (و دوباره مؤمن گردد) هر چه (كار خير) در زمان ايمانش كرده است نوشته شود و در حساب آيد، و اين كفرى كه پس از آن توبه كرده آنها را باطل نكند.