الفت دهد تا اسلام آنها نيكو شود، و بر اين دين كه بدان در آمده‌اند و بدان اعتراف كرده‌اند پا برجا شوند، و همانا رسول خدا (ص) در جريان جنگ حنين بهمين وسيله از رؤساى عرب از قريش و ساير قبايل مضر دلجوئى كرد، و از آن جمله ابو سفيان بن حرب و عيينة بن حصين فزارى بودند، پس انصار (از اين جريان) خشمگين شدند و نزد سعد بن عباده (رئيس انصار) گرد آمدند، و سعد آنها را در جعرانة (كه محلى ميان مكه و مدينه بود) خدمت پيغمبر (ص) آورد و عرضكرد: اى رسول خدا اجازه سخن بمن مى‌دهيد؟

فرمود: آرى، پس عرضكرد: اگر اين كار (كه انجام دادى) يعنى اين اموال كه ميان قوم خود قسمت كردى كارى بود كه خداوند دستور داده بود ما رضايت داديم، و اگر نه اينست ما رضايت ندهيم؟ زراره گويد: شنيدم از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود: پس رسول خدا (ص) فرمود: اى گروه انصار آيا همه شما با گفتار بزرگ (و رئيستان) سعد هم آهنگ هستند؟ گفتند: بزرگ و سيد ما خدا و رسول اوست، (و تا سه مرتبه اين پرسش و جواب تكرار شد) و در مرتبه سوم گفتند: ما هم برأى و قول او هستيم (و همان را گوئيم كه او گفت) زراره گويد: شنيدم حضرت باقر عليه السّلام مى‌فرمود: پس خداوند نور ايمان آنها را (براى اين حرفشان) تنزل داد، و براى «مؤلفة قلوبهم» در قرآن سهمى مقرر داشت.

شرح‌

- حنين نام دره وسيعى است ميان مكه و طائف كه در آنجا در سال هشت هجرى ميان لشكر اسلام و قبيله هوازن و ثقيف كه مردمانى مشرك و جنگجو بودند جنگى واقع شد و آن جنگ را بنام آن مكان جنگ حنين ناميدند، و در آغاز جنگ لشكر اسلام بواسطه دليرى و شهامت دشمن گريختند، و بيارى خداوند باز گشتند و دشمن رو بفرار نهاده باوطاس و طائف و بطن نخله گريختند مسلمانان از پى هزيمت‌شدگان رفته و پس از جنگ و گريزهاى مختصرى مسلمين اموال زيادى از آنان بغنيمت گرفتند و از مردان و زنان و كودكان آنها شش هزار نفر باسيرى بردند و در ميان اسيران شيماء دختر حليمه (و خواهر رضاعى رسول خدا (ص) بود كه آن حضرت و مسلمانان بيشتر آن اسيران را بسبب وساطت شيماء آزاد كردند و اموال را تقسيم كردند.