ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٢٣ - باب پافشارى كردن و اصرار در دعا و انتظار اجابت

باران كردى ولى باران بر ما نباريد و دومين بار كه طلب باران كردى بر ما باريد؟ (اين چگونه بود؟) فرمود: من (در اولين بار كه) دعا كردم تصميم بدان نداشتم، سپس كه دعا كردم تصميم داشتم.

شرح‌

- فيض (ره) گويد: شايد آن حضرت (ص) در بار اول در اين كه آيا طلب باران مصلحت است يا نه مردد بوده است و لذا تصميم بر طلب آن در دعا نداشته است و فقط بخاطر دلخوشى اصحاب دعا كرده ولى در بار دوم چون مصلحت ديده است از روى تصميم دل دعا كرده است.

باب پافشارى كردن و اصرار در دعا و انتظار اجابت‌

١-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: همانا چون بنده دعا كند خداى تبارك و تعالى در كار حاجت او است مادامى كه آن بنده شتاب نكند.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: يعنى مادامى كه شتاب در آن را نخواهد كه اگر تأخير در اجابت آن شد نوميد گردد و در نتيجه از خداوند روگردان شود و پندارد كه چون تأخير در اجابت شده خداوند دعايش را مستجاب نفرمايد، يا معناى كلام حضرت عليه السلام اينست: مادامى كه آن بنده در دعا شتاب نكند و بدان اعتنا نكرده و بدون پافشارى و اصرار در اجابت آن بدنبال كار خود رود چنانچه ظاهر خبر دوم است.

٢-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: همانا بنده چون شتاب كند و براى كار (هاى) خود برخيزد (و بدنبال كار خود رود) خداى تبارك و تعالى فرمايد: آيا بنده من نداند كه براستى منم آن خدائى كه‌