ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٠٥ - باب فضيلت آن كس كه قرآن را بكار بندد

٢-

امام صادق عليه السّلام فرمود: حافظ قرآن كه بدان عمل كند در آخرت رفيق با فرشتگان پيغامبرنده و نيكرفتار خداوند است.

٣-

و نيز فرمود، رسول خدا (ص) فرموده است: قرآن را بياموزيد زيرا كه در روز قيامت قرآن در صورت جوانى زيبا كه رنگ صورتش گشته باشد نزد خواننده خود آيد و باو گويد: منم كه شب تو را به بيدارى بپايان بردم، روزهاى داغ تو را به تشنگى بسر آوردم، و آب دهانت را خشك كردم، و اشكت را روان ساختم، (اكنون) هر كجا بروى من هم با تو باشم، و هر تاجرى (امروز) بدنبال تجارت خويش است (كه در دنيا كرده است) و من امروز بسود تو در پس تجارت هر تاجرى باشم، و بزودى كرامتى نيز از جانب خداى عز و جل بتو رسد پس شادان باش، و (در اين حال) تاجى بياورند و بر سرش نهند، و امان نامه (از آتش دوزخ را) بدست راستش دهند، و فرمان جاويد بودن در بهشت را بدست چپش، و دو جامه بهشتى بوى پوشند، سپس باو گفته شود: بخوان و بالا برو، پس هر يك آيه كه بخواند يكدرجه بالا رود، و بپدر و مادر او نيز دو جامه بپوشانند در صورتى كه مؤمن باشند، و بآن دو گويند. اين پاداش آن قرآنى است كه بفرزندتان آموختيد.

٤-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: هر كه در حال جوانى قرآن بخواند و با ايمان هم باشد قرآن با گوشت و خونش بياميزد، و خداى عز و جل او را با فرشتگان پيغام برنده و نيكرفتارش رفيق كند، و قرآن براى او در روز قيامت پرده و مانعى از آتش باشد و گويد: بار پروردگارا هر كارگرى بمزد كار خويشتن‌