ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٨ - اندوه دنيا باعث گرفتارى و پريشانى است

جز در برابر كردار بشما روزى داده نشود، واى بر شما علماى بدكردار، مزد را بگيريد و كار را ضايع سازيد، نزديك است كه صاحب كار، كارش را بپذيرد و نزديك است كاركنان از تنگناى دنيا بتاريكى گور روند، چگونه دانشمند است كسى كه در راه آخرت است و رو بدنيا دارد، و آنچه باو زيان رساند محبوبتر است نزدش از آنچه باو سود رساند.

شرح‌

- آنچه ترجمه شد بنا بر اين است كه مراد از «رب» در جمله «رب العمل» خداى متعال باشد و لفظ «يقبل» بياء موحدة و بصورت معلوم خوانده شود و از قبول گرفته شده باشد. ولى ممكن است «يقبل» بصورت مجهول خوانده شود و مقصود از «رب العمل» نيز عابدى باشد كه از عالم و دانشمند پيروى و تقليد ميكند، و آنچه از دانشمند مى‌شنود بآن عمل كند و خود عالم عمل نكند، كه حضرت بخواهد توبيخ كند دانشمندانى را كه بگفتار خود عمل نكنند، و اين كلامى است كه فيض عليه الرحمة در معناى حديث فرموده است، و محتمل است «يقبل» بياء مثناة و از اقاله باشد، و بنا بر اين ترجمه چنين است:

«نزديك است صاحب كار كارش را پس بگيرد ...» و اين احتمال را مجلسى عليه الرحمة از بعضى نقل فرموده است.

١٤-

امام صادق عليه السّلام فرمود: دورترين حالى كه بنده از خداى عز و جل دارد اينست كه اندوهى جز براى شكم و فرج نداشته باشد.

١٥-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: هر كه بامداد كند و روز را بشب رساند و بزرگترين اندوهش دنيا باشد خداى تعالى فقر و پريشانى را جلوى چشمش نهد، و كارش را پريشان سازد، و بجز بدان چه خداوند روزى او كرده نرسد، و هر كه بامداد كند و شام كند و بزرگترين اندوهش آخرت باشد، خداوند توانگرى و بى‌نيازى در دلش نهد و كارش را منظم كند.