ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٩٣ - باب محاسبه (و حساب كردن) عمل

آن كوتاه كن) پيش از آنكه از تو جدا شود، و چنانچه در جستجوى روزى ميكوشى در رهائى آن بكوش، زيرا نفس تو در گرو كردار تو است.

٩-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: چه بسا جوينده دنيا كه بدان نرسيده، و (چه بسا كسانى كه) رسيده‌اند بدان و از آن مفارقت كرده‌اند، پس مبادا طلب دنيا تو را از كردارت باز دارد، و دنيا را از بخشنده و مالكش (كه خدا است) بخواه، چه بسا حريص بر دنيا كه دنيا او را بخاك افكنده، و بآنچه از آن بدست آورده از آخرتش باز مانده تا اينكه عمرش سپرى شده و مرگش در رسيده.

و فرمود: زندانى آن كس است كه دنيا او را از طلب آخرت ببند گرفتار كرده (و بزندان خود افكنده است).

١٠-

امام باقر عليه السلام فرمود: همين كه مرد چهل ساله شد باو گفته شود: خود را واپاى (و بر حذر باش) زيرا معذور نيستى، و چهل ساله بحذر كردن سزاوارتر نيست از مرد بيست ساله (و هر دو بايد بترسند) زيرا آنكه هر دو را ميجويد (و ميطلبد كه مرگ باشد) يكى است، و او خواب هم نيست (كه از كسى غفلت كند) پس براى آن بيمى كه در پيش دارى كار كن، و زيادى گفتار را واگذار (زيرا:

بعمل كار برآيد بسخن دانى نيست).

١١-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: از خودت براى خودت بازگير، از تندرسيت پيش از آنكه بيمار شوى باز گير، و در توانائى پيش از آنكه ناتوان گردى، و در زندگى پيش از مردن (از خودت بنفع خودت بهره‌بردارى كن).

١٢-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: چون روز آيد (بمردمان) گويد: اى فرزند آدم در