ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٩١ - باب محاسبه (و حساب كردن) عمل

اگر كار نيكى كرده است از خدا زيادى آن را خواهد، و اگر گناه و كار بدى كرده در آن گناه از خدا آمرزش خواهد و بسوى او بازگشت كند (و توبه نمايد).

٣-

ابو نعمان عجلى از حضرت باقر عليه السّلام حديث كند كه فرمود: اى ابا نعمان مردم تو را بخودت مغرور نكنند (و با مدح و ستايشت تو را از خودت غافل نكنند) زيرا (سزاى) كار (و كردارت) بتو رسد نه بآنها، و روزت را بچنين و چنان (يعنى سخنان بيهوده) بپايان مبر، زيرا با تو كسى هست كه كردار تو را بر تو نگهدارد (و يادداشت كند) و نيكى كن زيرا من نديده‌ام چيزى را براى تدارك گناه گذشته و كهنه بهتر و شتابانتر از كردار نيكى كه تازه باشد.

٤-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: بر دنيا شكيبا باشيد كه آن ساعتى است، زيرا آنچه كه از دنيا گذشته (اكنون) نه دردى از آن احساس كنى و نه شادى، و آنچه نيامده كه ندانى چيست؟ همانا دنياى تو آن ساعتى است كه در آنى پس در آن يك ساعت بر طاعت خدا صبر كن و از نافرمانى خداوند شكيبا باش (و خود را نگاهدار).

شرح‌

- يعنى هر چه حساب كنى بيش از اين يك ساعتى كه در آنى نيست، اگر طاعتى دارى بر انجام آن شكيبا باش و اگر نافرمانى پيش آمده بر ترك آن شكيبا باش زيرا آنچه گذشته كه اكنون خبرى از آن نيست و درد و لذتى از آن بتو نرسد، و آنچه نيامده كه معلوم نيست بدان برسى يا نرسى، و اگر هم برسى وضع خوشى و ناخوشيت روشن نيست، پس همين ساعت كه در آن هستى براى تو باقى نماند كه آنهم با شكيبائى در اطاعت يا معصيت ميتوانى بسر برى.