ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٤٥ - گاهى اجابت دعا تا بيست سال بلكه تا چهل سال بتأخير افتد

٢-

منصور صيقل گويد: بحضرت صادق عليه السّلام عرضكردم: بسا هست كه مردى دعا كند و دعايش مستجاب گرديده، ولى تا مدتى (اثر آن استجابت ظاهر نگردد و) پس افتد؟ فرمود: آرى (چنين است) عرضكردم: اين براى چيست؟ آيا براى اينست كه بيشتر دعا كند؟ فرمود: آرى.

٣-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: همانا بنده‌اى دعا كند پس خداى عز و جل بدو فرشته (كه موكل بر انسان هستند يا دو فرشته ديگر) فرمايد: من دعاى او را باجابت رساندم ولى حاجتش را نگهداريد، زيرا كه من دوست دارم آواز او را بشنوم، و همانا بنده‌اى هم هست كه دعا كند پس خداى تبارك و تعالى فرمايد:

زود حاجتش را بدهيد كه آوازش را خوش ندارم.

٤-

اسحاق بن عمار گويد: بحضرت صادق عرضكردم: (ممكن است) دعاى مردى مستجاب شده (باشد) ولى بتأخير افتد (و اثر استجابت آن همان زمان ظاهر نگردد؟ فرمود: آرى تا بيست سال (ممكن است تأخير افتد).

٥-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: ميان گفته خداى عز و جل (كه بموسى و هارون- در مقابل تقاضاى نابودى فرعون و پيروانش- فرمود:) «هر آينه دعاى شما باجابت رسيد» (سوره يونس ٨٩) و ميان نابودى فرعون چهل سال طول كشيد.

٦-

ابو بصير گويد: شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود: همانا مؤمن دعا كند و اجابت دعايش تا روز جمعه [يا روز قيامت‌] بتأخير افتد.