ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٦٣ - باب توبه

٤-

فضل بن عثمان مرادى گويد: از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه رسول خدا (ص) فرمود:

چهار خصلت است كه در هر كه باشد (هنگام) ورود به (پيشگاه) خداوند پس از آنها هلاك نگردد مگر آنكه سزاوار هلاكت باشد: بنده آهنگ كار خوب كند كه آن را انجام دهد، كه اگر آن را نكند يك حسنه خداوند براى او بنويسد بخاطر حسن نيت او، و اگر آن را بكند خداوند برايش ده حسنه بنويسد، و بنده آهنگ كار بد كند كه آن را انجام دهد، پس اگر انجام ندهد چيزى بر او نوشته نشود و اگر بجا آورد تا هفت ساعت مهلتش دهند، و فرشته موكل حسنات بفرشته موكل سيئات كه در طرف چپ است گويد: شتاب مكن شايد دنبال آن (كار بد) كار خوبى كند كه آن را محو سازد (و از بين ببرد) زيرا خداى عز و جل فرمايد: «همانا كارهاى خوب كارهاى بد را ببرند» (سوره هود آيه ١١٤) و يا آنكه آمرزش خواهد و استغفار كند پس اگر گويد:

«استغفر اللَّه الذى لا اله الا هو، عالم الغيب و الشهادة العزيز الحكيم الغفور الرحيم ذو الجلال و الاكرام و اتوب اليه»

چيزى بر او نوشته نشود، و اگر هفت ساعت بگذرد و دنبالش حسنه‌اى نياورد (و كار نيكى نكند) و استغفار هم نكند فرشته حسنات بفرشته سيئات گويد:

بنويس (گناه را) بر اين بدبخت محروم (از خير).

توضيح‌

- مجلسى (ره) گويد: اين ذكر استغفارى كه فرموده است بهترين افراد استغفار است اين كه مقصود منحصر بودن استغفار باين ذكر مخصوص است.

باب توبه‌

١-

معاوية بن وهب گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام ميفرمود: چون بنده توبه نصوح كند خداوند او