ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٣٣ - باب در بيان حال أصناف مخالفين و قدريه و خوارج و مرجئه و اهالى شهرها و بلاد

٢-

حضرت باقر عليه السّلام (در تفسير گفتار خداى تعالى): «آنان كه آميختند كردارى نيك را با كردارى بد» (سوره توبه آيه ١٠٢) فرمود: آنان مردمى مؤمن بودند كه در ايمانشان گناهى پديد آوردند كه مؤمنين آن گناهان را بد ميدانستند و ناخوش داشتند، پس اينانند كه اميد ميرود خداوند توبه‌شان را بپذيرد.

باب در بيان حال أصناف مخالفين و قدريه و خوارج و مرجئه و اهالى شهرها و بلاد

١-

مردى از حضرت صادق عليه السّلام حديث كند كه فرمود: خدا لعنت كند قدريه را، خدا لعنت كند خوارج را، خدا لعنت كند مرجئه را، خدا لعنت كند مرجئه را گويد: من عرضكردم: قدريه و خوارج را هر كدام يك بار لعنت كردى، و اينان را (يعنى مرجئه) را دو بار؟ فرمود: اينها ميگويند: كشندگان ما مؤمنند، پس دامنشان تا روز قيامت بخون ما آلوده است، همانا خداوند در كتاب خود از مردمى حكايت كند كه (گفتند):

«هرگز ايمان بپيامبرى نياوريم تا براى ما قربانى بياورد كه آتش آن را بخورد بگو همانا آمد شما را پيامبرانى پيش از من با نشانه‌ها و با همان كه گفتيد پس چرا كشتيد آنها را اگر راستگويانيد» (سوره آل عمران آيه ١٨٣) فرمود: ميانه كشندگان و گويندگان (باين حرف) پانصد سال فاصله بود و خداوند كشتن را بآنان نسبت داده براى اينكه بدان چه آنها (يعنى كشندگان) كردند راضى بودند.

شرح‌

- قدريه در روايات بر جبرى و تفويضى هر دو اطلاق شده و در اينجا مقصود دومى است‌