ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٢ - باب شخص دو زبان و دورو

٢١-

ابو اسحاق خراسانى گويد: امير المؤمنين عليه السلام ميفرمود: بپرهيزيد از دروغ زيرا هر شخص اميدوارى جوينده است، و هر بيمناكى گريزان.

شرح‌

- فيض عليه الرحمة گويد: مقصود آن حضرت عليه السلام اينست كه در ادعاى بيم و اميد و خوف و رجاء از خدا دروغ نگوئيد، زيرا كه هر اميدوارى كوشاى در اسباب آن است، و شما اين گونه نيستيد و هر بيمناكى از آنچه او را به بيم نزديك كند گريزان است، و شما اين گونه نيستيد.

٢٢-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده بر اصلاح‌كننده (و سازش دهنده) دروغى نيست، سپس اين آيه را (كه در سوره يوسف عليه السلام است و در خبر ١٧ گذشت) تلاوت فرمود:

اى كاروان هر آينه شمائيد دزدان» سپس فرمود: بخدا سوگند دزدى نكردند، و يوسف هم دروغ نگفت، سپس اين آيه را نيز (كه در همان حديث گذشت) تلاوت فرمود: «بلكه بزرگ آنان اين كار را كرده است بپرسيد از ايشان اگر هستند سخن گويان» آنگاه فرمود: بخدا آنها نكرده بودند و ابراهيم عليه السلام نيز دروغ نگفت.

توضيح‌

: در ذيل حديث ١٧ شرحى بر نظائر اين حديث و معناى فرمايش حضرت در تفسير اين دو آيه كريمه گذشت مراجعه فرمائيد.

باب شخص دو زبان و دورو

١-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر كه با مسلمانان به دورو و دو زبان برخورد كند، روز قيامت بيايد در حالى كه براى او دو زبان از آتش باشد.

شرح‌

- مقصود كسانى هستند كه براى جلب نفع دنيوى نزد هر كس مطابق تمايلات او سخن گويند