ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٥٣ - چيزى در ميزان سنگين تر از صلوات نيست

پس نماز خواند (و صلاة بمعناى نماز است) فرمود: (اگر اين طور باشد) پس خدا بحقيقت تكليفى نابجا و بيرون از طاقت و توانائى كرده است؟ عرضكردم: قربانت پس معناى آن چگونه است؟ فرمود: هر گاه نام پروردگارش را ياد كند بر محمد و آل او صلوات فرستد.

توضيح‌

- مجلسى (ره) پس از نقل تفاسير زيادى كه از معصوم عليه السلام و غير او در تفسير آيه رسيده كه صلاة در آيه «فصلى» را بتوحيد، و ذكر قلبى، و ذكر زبانى- يعنى اللَّه اكبر-، و نماز در صحرا، و نماز فطر و أضحى، تفسير كرده‌اند گويد: منافاتى ميانه اين روايت و آن روايات نيست، زيرا اين نيز يكى از معانى آيه و بطنى از بطون آن ميباشد.

١٩-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر گاه يكى از شماها نماز بخواند و در نماز خود نام پيغمبر (ص) [و آل او] را نبرد، با اين نماز بجز راه بهشت ميرود (يعنى اين نماز او را ببهشت نخواهد برد). و رسول خدا (ص) فرمود: هر كس كه من نزد او نامم برده شود و بر من صلوات نفرستد بدوزخ رود، پس خدايش (از رحمت خود) دور كند. و فرمود (ص): و هر كس كه من نزدش نام برده شوم و صلوات (فرستادن) را بر من فراموش كند از راه بهشت بخطا رفته است.

٢٠-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است: هر كه من نزدش نام برده شوم و فراموش كند كه بر من صلوات بفرستد خداوند او را براهى جز راه بهشت برد.

٢١-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: پدرم شنيد كه مردى بپرده كعبه در آويخته و ميگويد:

«اللهم صل على محمد»

(و نامى از آل محمد دنبال آن نمى‌برد) پدرم باو فرمود: اى بنده خدا بريده‌اش مكن، و در باره حق ما بما ستم مكن، و بگو:

«اللهم صل على محمد و أهل بيته»

.