ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١١ - باب بدخوئى

و پوشيده نماند كه ناسازگارى تا آنجا نكوهيده و مذموم است كه نرمش و ملايمت ممكن باشد و كار بمسامحه در دين نكشد و گر نه ناپسند و مذموم نخواهد بود چنانچه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود: مدارا كن تا آنجا كه نرمش سزد، و بتندى رفتار كن آنجا كه ملايمت سود ندهد.

٢-

و نيز حضرت باقر عليه السّلام فرمود: كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود: اگر ناسازگارى ديده شود، چيزى در ميان مخلوقات خدا زشت‌تر از آن نباشد.

باب بدخوئى‌

١-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: بدخوئى كردار را تباه سازد چنانچه سر كه عسل را تباه كند.

٢-

و نيز آن حضرت فرمود: كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود: خداى عز و جل از صاحب خوى بد توبه نخواسته، عرض شد: اى رسول خدا اين چگونه باشد؟ فرمود: بجهت اينكه هر گاه از گناهى توبه كند در گناه بزرگترى افتد.

شرح‌

- مجلسى عليه الرحمة در شرح حديث گويد: كه خوى بد صاحب خود را از توبه جلوگيرى كند و اگر توبه نيز كند از باقى ماندن بر آن ممانعت كند تا بدان جا كه اگر از گناهى توبه كند در گناه بزرگترى افتد، زيرا اين خوى اگر معالجه نشود روز بروز بزرگتر و شديدتر گردد، پس گناه بعدى بزرگتر از اولى است، و خلاصى از آن فقط بمعالجه علمى و عملى آن حاصل گردد.

٣-

و نيز از آن حضرت روايت شده كه فرمود: بدخوئى هر آينه ايمان را تباه سازد چنان كه سركه عسل را تباه كند.