ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٧١ - باب دعاهاى كوتاه و مختصر براى همه حاجتهاى دنيا و آخرت

اما عاريت داده‌شدگان، معنايش را دانستم، آيا معناى «مرا از تقصير بيرون مبر» چيست؟ (و يعنى چه؟) فرمود: هر كارى را كه بخاطر خداى عز و جل انجام دهى پس خود را در آن كار پيش خود مقصر بدان، زيرا كه همه مردم در كارهايشان ميان خود و خداى عز و جل تقصير كار و مقصرند.

٨-

حضرت باقر عليه السّلام فرمود: بحقيقت و راستى كه خدا مردى بيابانى را با دو كلمه كه با آنها بدرگاه خداوند دعا كرد آمرزيد (و آن دو كلمه اين بود كه) گفت:

«اللهم ان تعذبنى فأهل لذلك أنا، و ان تغفر لى فأهل لذلك أنت»

(يعنى بار خدايا اگر مرا عذاب فرمائى پس من سزاوار آنم، و اگر بيامرزى پس تو شايسته آنى) پس خداوند او را آمرزيد.

٩-

حضرت رضا عليه السّلام (اين دعا را ميخواند) فرمود:

«يا من دلنى على نفسه، و ذلل قلبى بتصديقه أسألك الامن و الايمان في الدنيا و الآخرة»

. ١٠-

محمد بن أبى حمزه از پدرش نقل كند كه گويد: شبى حضرت على بن الحسين عليهما السلام را در كنار خانه كعبه ديدم كه نماز ميخواند و قيام آن را طول داد تا بحدى كه گاهى بر پاى راستش تكيه ميداد، و گاهى بر پاى چپ، سپس شنيدم با صدائى مانند شخص گريان ميگفت:

«يا سيدى تعذبنى و حبك في قلبى،؟ اما و عزتك لئن فعلت لتجمعن بينى و بين قوم طال ما عاديتهم فيك»

. (يعنى اى آقاى من آيا مرا عذاب كنى با اينكه دوستى تو را در دل دارم؟ هر آينه بعزتت سوگند اگر چنين كنى ميان من و مردمى جمع كنى- و مرا با مردمى گرد آورى- كه دير زمانى بخاطر تو با آنان دشمنى ورزيده‌ام).