ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٧١ - باب استغفار (آمرزش خواهى) از گناه

يك گناه بر او نوشته شود، و همانا مؤمن پس از بيست سال بياد گناهش افتد تا از خدا آمرزش خواهد و خدا گناهش را بيامرزد، و كافر همان ساعت آن را فراموش كند.

٤-

زيد شحام از حضرت صادق عليه السّلام حديث كند كه فرمود: رسول خدا (ص) روزى هفتاد بار بدرگاه خداى عز و جل توبه ميكرد، و من عرضكردم: مى‌فرمود:

«استغفر اللَّه و اتوب اليه»

فرمود:

نه، ولى مى‌فرمود؛

«أتوب الى اللَّه»

عرضكردم: رسول خدا (ص) توبه ميكرد (با اينكه) بازنمى‌گشت و ما توبه كنيم و باز برگرديم؟ فرمود: خدا يار است.

توضيح‌

- مجلسى (ره) گويد: استغفار آن حضرت و ساير ائمه عليهم السّلام بخاطر گناه نبوده است زيرا اماميه اتفاق دارند كه آنان معصومند، اربلى در كتاب كشف الغمه گويد: انبياء چون دلهاشان مستغرق ذكر خدا (و ياد او) است و متوجه كمال و محو جلال اويند و هر نوع اشتغال بخوردنى و نوشيدنى و زناشوئى از مباحات تيرگى در دل آنها آورد و آن را بر خود روا ندانند و از آن حال بسوى خدا استغفار و توبه كنند زيرا همان اشتغال كوچك و مباح را براى خود خطا و گناه دانند و از آن توبه كنند.

(مترجم گويد: وجوه ديگرى نيز در باره استغفار معصومين عليهم السّلام گفته‌اند كه ما بعضى از آن را در پاورقى كشف الغمه ج ٣ ص ٤٤ بيان نموده‌ايم).

٥-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: هر كه كار بدى (و گناهى) كند تا هفت ساعت از روز مهلت دارد پس اگر (در اين مدت) سه مرتبه گفت:

«استغفر اللَّه الذى لا اله الا هو الحى القيوم و اتوب اليه»

بر او نوشته نشود.

٦-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: همانا مؤمن گناهى كند و پس از بيست سال بيادش آيد و