ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٩٢ - باب دعاهاى كوتاه و مختصر براى همه حاجتهاى دنيا و آخرت

تو خلوت كرده‌ام، توئى محبوب من، پس نتيجه اين خلوتم را با خودت در اين شب آزادى از دوزخ قرار ده، اى كسى كه برتر از دانش او براى دانشمندى وصفى نماند (يعنى كسى از او دانشمندتر نيست) و اى كسى كه بدون لطف او براى هيچ مخلوقى نگهبانى نيست، اى آنكه پيش از هر چيز بوده و اى آنكه پس از هر چيز خواهى بود، اى كسى كه عنصر (و ماده‌اى) برايش نيست، و اى كسى كه پايان او فناء ندارد (چون پايان ندارد) اى كاملترين توصيف‌شدگان، و بخشنده‌ترين دهندگان، و اى كسى كه با هر زبانى كه خوانده شود آن را بفهمد و اى كسى كه گذشت او قديم است، و سخنگيريش سخت است، و ملكش استوار است، تو را بخوانم بآن نامت كه بدان با موسى بيواسطه سخن گفتى، اى خداى بخشنده، و اى مهربان، اى آنكه جز تو معبودى نيست، بار خدايا توئى صمد از تو خواهم كه رحمت بر محمد و آلش فرستى و برحمت خود مرا ببهشت برى».

٣٤-

يونس گويد: بحضرت رضا عليه السّلام عرضكردم: دعائى كوتاه بمن بياموز فرمود: بگو:

«يا من دلنى على نفسه و ذلل قلبى بتصديقه أسألك الا من و الايمان»

. ٣٥-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: مردى خدمت امير المؤمنين عليه السّلام آمد عرضكرد: اى امير مؤمنان من مالى بارث برده‌ام (و دارا شده‌ام) و درهمى از آن را در راه اطاعت خداى عز و جل انفاق نكردم، سپس مالى از راه كسب با آن بدست آوردم و از آن نيز درهمى در اطاعت خداوند صرف ننمودم پس دعائى بمن بياموز كه جاى آنچه را از دستم رفته بگيرد، و كارهاى گذشته‌ام را و يا آنچه پس از اين ميكنم بيامرزد؟

فرمود: بگو، عرضكرد: چه بگويم اى امير مؤمنان، فرمود: بگو چنان كه من ميگويم (سپس دعائى‌