ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٩٨ - باب نامه نوشتن بهمديگر

با دو خصلت آزمايش كنيد پس اگر آن دو خصلت در آنها بود خوب است، و گر نه دور شويد، دور شويد، دور شويد: مواظبت او بر نمازهايش در اوقات آن، نيكى به برادران در سختى و گشايش.

باب‌

١-

حضرت صادق عليه السلام فرمود:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

را وامگذار اگر چه پس از آن شعرى باشد

٢-

و نيز فرمود عليه السلام:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

را با بهترين خط خود بنويس (و در هنگام نوشتن آن) باء را نكش تا سين را بلند كنى.

شرح‌

- فيض عليه الرحمه گويد: يعنى باء را بميم نرسان پيش از اينكه سين را دندانه بدهى چنانچه در حديث امير المؤمنين عليه السلام بدان تصريح شده، و مجلسى (ره) گويد: فاضل استرآبادى گفته است:

ممكن است اين دستور اختصاص بخط كوفى داشته باشد.

٣-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: در نامه ننويس:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

(اين نامه‌ايست) از فلان كس ... و باكى نيست كه در پشت نامه بنويسى از فلان كس.

شرح‌

- گويا مقصود اينست كه شخصى كه نامه مى‌نويسد نام خود را در خود نامه ننويسد و در پشت نامه بنويسد و اما كسى كه برايش نامه مى‌نويسد باكى نيست كه نامش را در خود نامه بنويسد.

٤-

و نيز فرمود عليه السلام: در درون نامه ننويس (اين نامه‌ايست) از أبى فلان و بنويس (اين نامه‌ايست) به أبى فلان، و بر عنوان نامه بنويس از أبى فلان.