ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٢ - باب قساوت و سختى دلى

چه افتخارى است كه تو بآنان دارى و تو نيز مانند آنان كافر هستى در باطن اگر منافق بوده، و در ظاهر اگر كافر بوده است، پس هيچ راهى براى باليدن خود بايشان ندارى.

٦-

از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه رسول خدا (ص) فرمود: آفت حسب بخود باليدن است.

توضيح‌

- اين حديث مانند حديث دوم اين باب است جز اينكه در آنجا «عجب» بجاى «افتخار» بود

باب قساوت و سختى دلى‌

١-

على بن عيسى در حديثى مرفوع روايت كند كه فرمود: در آنچه خداى عز و جل با موسى عليه السّلام مناجات كرد اين بود كه: اى موسى در دنيا آرزوى خود را دراز مكن كه دلت سخت، و سخت دل از من دور است.

شرح‌

- مجلسى عليه الرحمة گويد: درازاى آرزو اينست كه انسان مرگ را فراموش كند و دور پندارد، و گمان كند كه عمرش دراز باشد، يا آرزوهاى بسيارى كه جز در طول عمر بدست نيايد، و اين مايه سخت دلى است، يعنى نترسيدن و نداشتن هراس از ترسناكيها، و نپذيرفتن پندهاى سودمند، چنان كه ياد مرگ دل انسان را نرم و هنگام تذكر خدا و مرگ ترسناك كند.

٢-

حضرت صادق عليه السّلام فرمود: چون خداوند بنده را در سرشت كافر بيافريند آن بنده نميرد تا بدى را دوست او گرداند، پس بدان نزديك شود، و در نتيجه به كبر و زورگوئى (يا هرزگى) او را گرفتار كند، پس دلش سخت شود، و خلقش ناپسند گردد، و رويش سخت، و پستيش آشكار، و شرمش كم شود، و خداوند پرده‌اش را بدرد، و بحرامها (ى خداوند) در افتد و از آنها جدا نگردد، سپس بنافرمانيهاى خدا