ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٤ - باب ظلم و ستم كردن

٢-

و از امام صادق عليه السّلام حديث شده كه در (تفسير) گفتار خداى عز و جل: «و بدرستى كه پروردگارت در كمينگاه است» (سوره فجر آيه ١٤) فرمود: (كه آن كمينگاه) پلى است بر صراط كه از آن نگذرد بنده كه بدهكار (بديگران) است (و حقوق مردمان در گردن اوست).

٣-

يكى از بزرگان قبيله نخع گويد: بحضرت باقر عليه السّلام عرضكردم: من از زمان (حكومت) حجاج تا كنون پيوسته والى (و فرماندار) بوده‌ام آيا توبه براى من ميسر است؟ گويد: آن حضرت سكوت كرد (و جوابم را نداد) من دوباره پرسيدم، فرمود: نه، تا به هر صاحب حقى حقش را بپردازى.

٤-

امام صادق عليه السّلام فرمود: هيچ ستمكارى سخت‌تر از آن ستمكارى نيست كه صاحبش ياورى جز خداى عز و جل نيابد.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: يعنى نتواند در دنيا انتقام بگيرد و نه استمداد از كسى ديگر برايش ميسر شود، و بعضى گفته‌اند: يعنى براى انتقام بكسى متوسل نشود و از احدى كمك نگيرد، بلكه واگذار بخدا كند، و انتقام را بروز جزا اندازد، ولى معناى اول ظاهرتر است.

٥-

حضرت باقر عليه السّلام فرمود: هنگامى كه مرگ (پدرم) على بن الحسين در رسيد مرا بسينه خود چسبانيد سپس فرمود: اى فرزند سفارش كنم ترا بآنچه پدرم هنگام مرگش بمن سفارش كرد، و بهمان چيزى كه او ياد آور شد كه پدرش بآن سفارش كرده بود، اى فرزند مبادا ستم كنى بكسى كه ياورى در