ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٦ - باب ظلم و ستم كردن

بكسى را نداشته باشد، خداوند گناهى را كه مرتكب شود بيامرزد.

٩-

و نيز حضرت صادق عليه السّلام فرمود: هر كه ستم بكسى كند بهمان ستم گرفتار شود، در خودش باشد يا در مالش يا در فرزندش.

١٠-

و نيز فرمود: كه رسول خدا (ص) فرموده: خود را از ستم باز داريد كه آن تاريكى روز قيامت است.

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: مقصود از تاريكى در حديث يا تاريكى حقيقى است، چنانچه گفته‌اند:

كه حالات نفسانيه كه نتيجه كردار است و مايه سعادت يا شقاوت است، اينها نورها و يا تاريكيهائى است كه پيوسته همراه انسانى است، و چون روز قيامت روز آشكار شدن اسرار، و ظاهر شدن پنهانيها است لذا در آن روز ظاهر گردد، و همان ساعت كه مؤمنان در پرتو نور خود پيش ميروند (چنانچه خداوند متعال در سوره حديد آيه ١٢ فرمايد)، بر شخص ستمكار نيز باندازه ستمش تاريكيها احاطه كند. يا آنكه مقصود از تاريكيها سختيها و هراسهائى است كه در قيامت است، چنانچه در گفتار خداى تعالى: قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ در تفسير «ظلمات» گفته‌اند.

١١-

(اين حديث نيز مانند حديث ١٠- است لذا از تكرار ترجمه خود دارى شد).

١٢-

حضرت باقر عليه السّلام فرمود: هيچ كس نيست كه بكسى ستم كند جز آنكه خدا او را بهمان ستم بگيرد، در باره خودش باشد يا مالش، و اما ستمى كه ميانه او و خدا باشد، هر گاه توبه كند خدا بيامرزد.

١٣-

عبد الاعلى مولى آل سام گويد: حضرت صادق عليه السّلام شروع بسخن كرده و فرمود: هر كه‌