ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٦٢ - باب داستان سرائى بر ضرر مؤمن

هر كه پشت سر مردى چيزى را گويد كه در اوست و مردم ميدانند كه آن چيز در اوست غيبت او را نكرده، و هر كه پشت سر كسى چيزى را گويد كه در اوست ولى مردم نمى‌دانند غيبتش كرده، و هر كه پشت سر كسى چيزى گويد كه در او نيست باو بهتان زنده است.

٧-

عبد الرحمن بن سيابه گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السلام ميفرمود: غيبت آنست كه در باره برادرت بگوئى چيزى را كه خدا بر او پوشانده است، و اما چيزى را كه در وجود او آشكار و ظاهر است مثل تندخوئى و شتابزدگى (گفتن آن) غيبت نيست، و بهتان آنست كه در باره‌اش بگوئى چيزى كه در او نيست.

باب داستان‌سرائى بر ضرر مؤمن‌

١-

مفضل بن عمر گويد: حضرت صادق عليه السّلام بمن فرمود: هر كه بر ضرر مؤمن داستانى بگويد و قصدش عيب او و ريختن آبرويش باشد كه از چشم مردم بيفتد خداوند او را از دوستى خود بدوستى شيطان براند و شيطان هم او را نپذيرند.

٢-

عبد اللَّه بن سنان گويد: بآن حضرت عرضكردم: عورت مؤمن بر مؤمن حرامست؟ فرمود:

آرى، عرضكردم: مقصود شما دو عضو پائين تنه اوست؟ فرمود: آنچه كه فهم تو بدان رفته است نيست همانا عورت مؤمن فاش كردن سرّ اوست.