ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٧٩ - باب شتاب در كيفر گناه

ستمكاريهائى است كه بندگان برخى ببرخى كنند، زيرا چون خداوند تبارك و تعالى (بوسيله پيمبران و احكام) بر خلقش عيان شد بخودش سوگند ياد كرده و فرموده است: بعزت و جلالم سوگند كه ستم هيچ ستمكارى (بدون كيفر) از من نگذرد گرچه زدن مشتى بمشتى باشد يا ماليدن (دستى) بدستى باشد (از روى لذت و هوسرانى) و گرچه شاخ زدن شاخدارى به بيشاخى باشد پس براى بندگان از يك ديگر قصاص گيرد تا ستمى از كسى بر كسى (بدون كيفر) نماند، سپس آنها را (خداوند) براى حساب برانگيزد، و اما گناه سوم گناهى است كه خداوند بر خلقش پنهان داشته، و توبه از آن را بر گنهكار روزى كرده، و بوضعى درآمده كه از گناهش بيمناك و بپروردگارش اميدوار است، پس ما براى او (يعنى اين شخص گنهكار) همان حال را داريم كه خودش آن حال را براى خود دارد اميد رحمت براى او داريم، و از عذاب نيز بر او بيمناكيم.

٢-

حمران گويد: از حضرت باقر عليه السّلام پرسيدم از مرديكه (زناى با زن شوهردار كرده است) و حد بر او جارى شده و سنگسار شده آيا در آخرت هم عقاب شود؟ فرمود: خدا كريمتر از آن است (كه با اينكه در دنيا كيفر شده در آخرت نيز او را كيفر كند).

باب شتاب در كيفر گناه‌

١-

حضرت باقر عليه السّلام فرمود: چون خداى عز و جل خواهد كه بنده‌اى را كه داراى گناهيست اكرام كند او را به بيمارى گرفتارى كند، و اگر اين كار را نكند به نيازمندى مبتلايش سازد، و اگر اين كار را