ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٦٨ - باب چشم پوشى و گذشت

كه فرمود: دستش را بشويد و وضوء نسازد.

باب نامه نوشتن مسلمان با اهل ذمه (يهود و نصارى و مجوس)

١-

ابو بصير گويد: از حضرت صادق عليه السلام پرسيدند: از اينكه (اگر) مردى نيازى بگبر يا يهودى يا نصرانى داشت، يا اينكه يكى از آنها براى او كار ميكند يا دهقان و از بزرگان سرزمين اوست، و اين مرد در حاجت مهمى باو نامه مى‌نويسد آيا در آغاز نامه نام آن مرد كافر را بنويسد، و در نامه سلام باو بنويسد؟ و البته اين كار را هم فقط بخاطر گذشتن كارش ميكند؟ فرمود: اما اينكه نام او را در آغاز نامه بنويسى پس نكن (اجازه نميدهم) ولى در نامه‌ات سلام براى او بنويس زيرا رسول خدا (ص) نيز بسا كه براى كسرى (پادشاه ايران) و قيصر (سلطان روم) نامه مى‌نوشت.

٢-

عبد اللَّه بن سنان از حضرت صادق عليه السلام حديث كند كه در باره مردى كه بيكى از بزرگان كارمندان گبر نامه بنويسد و در آن نامه پيش از نام خودش نام او را بنويسد آن حضرت عليه السلام فرمود:

باكى نيست اگر اين كار را بخاطر سودى كند.

باب چشم پوشى و گذشت‌

١-

ثعلبة بن ميمون از مردى كه نامش را برده حديث كند كه گفت: مردمى نزد حضرت صادق عليه السلام‌