ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٨٨ - باب دعاهاى كوتاه و مختصر براى همه حاجتهاى دنيا و آخرت

كالاى بى‌ارزشش، و گياههاى پوسيده و بر باد رفته‌اش، و سراب رونده‌اش شتاب داشتم بسوى آخرت شتاب نكردم.

پروردگارا مرا ترساندى و تشويق نمودى و به بنده بودنم برهان آوردى، و روزى مرا متكفل شدى پس من از ترس تو آسوده شدم، و از تشويقى كه از من كردى (در انجام فرمان تو) كوتاهى كردم، و بكفالت تو (كه از روزى من كردى) تكيه نزدم و برهان آوردنت را خوار شمردم.

بار خدايا اين آسودگى خاطر مرا در اين دنيا ترس قرار ده (و بترس و خوف مبدل كن) و تنبلى و سستى مرا بشوق و نشاط تبديل كن، و بى‌اعتنائى مرا به برهان آوردنت بدهشت و هراس مبدل فرما، سپس مرا بدان چه از روزيت قسمت كرده‌اى راضى كن، اى خداى كريم بنام عظيمت از تو درخواست كنم خوشنوديت را هنگام خشم و گشايش تو را در هنگام دشوارى، و روشنيت را هنگام تاريكى و ظلمت، و بينائى در هنگام درهم شدن و اشتباه كارى فتنه.

پروردگارا سپر مرا در برابر خطاهايم محكم كن، و درجاتم را در بهشت بلند كن، و كردارهايم را پذيرفته كن، و حسناتم را دو چندان و پاكيزه فرما، و بتو پناه برم از تمامى فتنه‌ها آنچه آشكار است از آنها و آنچه نهانست، و از خوراكى و نوشيدنى بسيار (و بتو پناه برم) از شر آنچه دانم و از شر آنچه (اكنون) ندانم، و پناه ميبرم بتو از اينكه با دادن دانش نادانى بخرم و با بردبارى جفا كارى، و با عدالت ستمكارى، و با نيكى كردن (به پدر و مادر و نزديكان) بريدن از آنها، و با شكيبائى بى‌تابى بخرم، و بجاى هدايت گمراهى، و بجاى ايمان كفر بگيرم.

و از جميل بن صالح مانند اين دعا از حضرت على بن الحسين عليهما السلام نقل كرده و در پايانش اين جمله را