ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٩٠ - باب محاسبه (و حساب كردن) عمل

سه روز است كه تو در ميانه آنهائى: ديروز كه گذشت با هر آنچه در آن بود، و هرگز برنگردد، پس اگر كار نيكى در آن انجام داده‌اى از رفتنش اندوهى ندارى و بدان چه بدان با وى روبرو شدى (يعنى بكار نيكى كه در آن انجام دادى) خوشحال و شاد هستى، و اگر تو در آن تقصير روا داشته‌اى افسوس سختى برفتن آن و بتقصيرى كه در آن كرده‌اى دارى. و تو در روزى كه هستى در باره فردايت غافلى و ندانى چه شود؟

شايد بدان نرسى و اگر هم برسى شايد بهره‌ات از لحاظ تقصير و كوتاهى كردن مانند بهره ديروز گذشته‌ات باشد.

پس يكى از آن سه روز كه گذشته است و تو در آن كوتاهى كردى، و يكى روز آينده است كه انتظار آمدنش را دارى و يقين ندارى كه در آن كوتاهى نكنى، و همانا توئى و آن روزى كه در آن هستى، و تو را سزاوار است اگر تعقل كنى و در كوتاهى كردن گذشته‌ات بينديشى كه چه حسناتى از دستت رفته تا (اكنون در اين روز) بدست آرى، و چه گناهى كرده‌اى كه در آن كوتاهى كنى (و مرتكب آن نشوى) و تو با اين حال رو بفردائى هستى كه اطمينان ندارى كه بدان برسى، و يقين ندارى كه در آن كار نيكى بدست آورى (و انجام دهى) يا چيزى تو را از گناهى تباه‌كننده (كه نيكيها را تباه سازد) باز دارد، پس تو نسبت بروزى كه در جلو دارى مانند روزى هستى كه پشت سر گذارده‌اى، پس كار كن مانند آن مرديكه از همه روزها اميدى ندارى جز بهمان روزى كه در آنست و شبش، پس كار كن يا (اگر نخواهى) واگذار و خدا بر كار تو كمك كند.

٢-

حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام فرمود: از ما نيست كسى كه هر روز حساب خود را نكند، پس‌