ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤١١ - باب كسى كه قرآن را حفظ كرده سپس فراموش كند

بودى باين درجه تو را ميرساندم؟

٣-

يعقوب احمر گويد: بحضرت صادق عليه السّلام عرضكردم: من بدهكارى زيادى دارم و باندازه‌اى در ناراحتى و اندوه هم كه قرآن از ذهنم رفته است؟ حضرت صادق عليه السلام فرمود: قرآن، قرآن:

همانا يك آيه از قرآن و يك سوره از آن روز قيامت بيايد تا هزار درجه بالا رود- يعنى در بهشت- پس گويد: اگر مرا نگهداشته بودى و حفظ ميكردى تو را بدين مقام ميرسانيدم.

٤-

ابن ابى يعفور گويد: شنيدم حضرت صادق عليه السّلام ميفرمود: هر آينه مردى كه سوره‌اى را بداند و سپس آن را فراموش كند يا واگذارد و وارد بهشت شود آن سوره از سوى بالا با زيباترين صورتى باو سر كشد و بگويد: مرا مى‌شناسى؟ گويد: نه، گويد: من فلان سوره هستم مرا بكار نبستى و رهايم كردى، هان بخدا سوگند اگر مرا بكار بسته بودى تو را باين درجه ميرساندم و با دست ببالاى سرش اشاره كند.

٥-

ابو كهمس گويد: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم از مردى كه قرآن خوانده و سپس فراموش كند و تا سه بار گفتم: آيا بر او باكى هست؟ فرمود: نه.

٦-

يعقوب احمر گويد: بحضرت صادق عليه السّلام عرضكردم: قربانت گردم هر آينه بمن اندوهها و ناراحتيهائى رسيده كه چيزى از خير و نيكى برايم نگذارده و همه را از كفم ربوده تا بدان جا كه قسمتى از