ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٠٣ - استشفاء بقرآن براى درد سينه

آن ثبت است، پس دفتر نعمتها را با دفتر كارهاى نيك برابر كنند، و نعمتها همه كارهاى نيك را فراگيرد و در خود فرو برد، و دفتر كارهاى بد بجا ماند پس آدميزاده مؤمن را براى حساب بخوانند، و قرآن در بهترين صورتى پيش رويش درآيد و گويد: بار پروردگارا من قرآنم و اين بنده مؤمن تو است كه خود را براى خواندن من بتعب ميانداخت، و شب خود را با آهنگ خوش و هموار خواندن من دراز ميكرد، و ديدگانش در هنگام نماز شب اشكريزان بود، چنانچه مرا خشنود ساختى او را هم خشنود كن، فرمود:

پس خداى عزيز جبار فرمايد: اى بنده من دست راستت را باز كن و خداوند آن را از رضوان خود و دست چپش را از رحمت خود پر كند، سپس باو گفته شود: اين بهشت براى تو مباح است پس قرآن بخوان و بالا برو، پس هر گاه يك آيه بخواند يك درجه بالا رود.

توضيح‌

- مجلسى (ره) گويد: شايد پر كردن دست راست و چپ كنايه از دو چندان كردن دفتر حسنات (كارهاى نيك) و محو كردن دفتر سيئات باشد، يا كنايه از دادن نامه ورود بهشت بدست راستش و نامه برائت از دوزخ بدست چپش باشد يا مقصود از تمامى اين كلمات تمثيل براى بيان منتهاى اكرام و انعام خداى عز و جل ميباشد.

١٣-

زهرى گويد: حضرت على بن الحسين عليهما السلام فرمود: اگر همه مردم كه ما بين مشرق و مغرب هستند بميرند من از تنهائى هراس نكنم پس از آنكه قرآن با من باشد، و آن حضرت عليه السلام شيوه‌اش اين بود كه هر گاه‌ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‌ را ميخواند آنقدر آن را تكرار ميكرد كه نزديك بود بميرد.

١٤-

اسحاق بن غالب گويد: حضرت صادق عليه السلام فرمود: آنگاه كه خداوند خلق اولين‌