ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٥٦ - باب آنچه لازم است از ذكر خداى عز و جل در هر مجلسى

٧-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: خداى عز و جل بموسى وحى كرد: اى موسى بزيادى مال شاد مشو، و ذكر مرا در هر حالى وامگذار (از ياد من بيرون مرو) زيرا زيادى مال گناهان را فراموش سازد، و واگذاردن ذكر من دلها را سخت كند.

٨-

امام باقر عليه السلام فرمود: در آن توراتى كه تغييرى در آن داده نشده است (و محرف نيست) نوشته است: كه همانا موسى از پروردگار پرسيد و عرضكرد: بار الها هر آينه گاهى مجلسى براى من پيش آيد كه من تو را عزيزتر و والاتر دانم از اينكه در آن مجلسها ياد تو كنم (و نامت را برم).

فرمود: اى موسى ياد من كردن در هر حال خوب است.

٩-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: خداى عز و جل بموسى فرمود: در شب و روز مرا بسيار ياد كن و هنگام ذكر من خاشع باش، و بهنگام بلايم شكيبا باش، و پيش ذكر من آسوده باش (چون با ذكر من دل آسوده شود) و مرا بپرست و چيزى را شريك من قرار مده، بازگشت بسوى من است، اى موسى مرا (براى روز درماندگى) ذخيره خود ساز، و گنج كردارهاى شايسته و پاينده خود را بمن بسپار.

١٠-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: خداى عز و جل بموسى فرمود: زبانت را دنبال دلت قرار ده تا سالم بمانى، و در شب و روز مرا بسيار ياد كن و گناه را از كان و معدنش دنبال مكن كه پشيمان شوى، زيرا خطا كارى و گناه وعده‌گاه اهل دوزخ است.