ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٢٩٣ - باب گفتار در بامداد و شامگاه و ذكر پاره اى از تعقيبات نمازها

تا صبح نگهدارى شود و آن ذكر اينست:)

«استودع اللَّه العلى الاعلى الجليل العظيم نفسى و من يعنينى أمره، أستودع اللَّه نفسى المرهوب المخوف المتضعضع لعظمته كل شى‌ء»

. ٧-

و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود: هنگامى كه شب فرا رسيد بگو:

«اللهم انى أسألك عند اقبال ليلك و ادبار نهارك و حضور صلواتك و اصوات دعائك ان تصلى على محمد و آل محمد»

آنگاه بهر چه خواهى دعا كن (و هر چه از خدا خواهى آنگاه بخواه).

٨-

و نيز آن حضرت عليه السلام فرمود: هيچ روزى نباشد كه بر فرزند آدم درآيد جز اينكه آن روز بدو گويد: اى پسر آدم من روز نوينى هستم و من بر تو گواهم، پس در من حرف خوب بزن، و كار خير بكن تا در روز قيامت برايت گواهى دهم زيرا پس از اين هرگز مرا نخواهى ديد. فرمود: كه على عليه السلام چنين بود كه شب ميكرد ميفرمود: مرحبا باين شب تازه و نويسنده گواه، بنويسيد براى من بنام خدا، سپس نام خداى عز و جل را ياد ميفرمود (و بر زبان جارى ميكرد).

٩-

شهاب بن عبد ربه گويد: شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود: هنگامى كه خورشيد گشت (و غروب آفتاب نزديك شد) پس ذكر خداى عز و جل كن و اگر با مردمى هستى كه تو را از ذكر خدا باز دارند پس از نزد آنان برخيز و دعا كن.