ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٢٧ - باب دعا دنبال نمازها

هر كه آن را پس از نماز صبح بخواند حاجتى نخواهد جز اينكه برايش ميسر گردد، و خداوند مهم او را كفايت كند (و آن دعا اينست:) «

بسم اللَّه و باللَّه و صلى اللَّه على محمد و آله‌ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ، فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا، لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ‌، حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ، فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ، ما شاء اللَّه لا حول و لا قوة الا باللَّه [العلى العظيم‌] ما شاء اللَّه لا ما شاء الناس، ما شاء اللَّه و ان كره الناس، حسبى الرب من المربوبين، حسبى الخالق من المخلوقين، حسبى الرازق من المرزوقين، حسبى الذى لم يزل حسبى منذ قط، حسبى‌ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ، عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ‌».

و فرمود: چون از نماز واجب فارغ شدى پس بگو: (و دعائى دستور داد كه ترجمه‌اش اينست) «خشنودم كه خدا پروردگارم باشد و محمد (ص) پيغمبرم باشد، و اسلام دينم باشد و قرآن كتابم و فلان و فلان (و نام امامان را ببرد) امامان من باشند، بار خدايا ولى تو فلان (و نام امام زمان عليه السلام را ببرد) است پس او را از برابر و از پشت سر و از راست و چپ و بالاى سر و پائين پايش نگهدارى فرما، و عمرش را دراز كن، و او را بأمر خود قائم كن، و يارى‌كننده دينت قرارش ده، و باو بنما آنچه را دوست دارد و آنچه چشمش را روشنى بخشد در باره خودش و فرزندانش و خاندان و مالش و در باره شيعيان و دشمنانش، و بدشمنانش بنما چيزى را كه بدان بترسند و باو بنما در باره دشمنانش چيزى كه او دوست دارد و چشمش را بدان وسيله روشنى بخش، و درد دلهاى ما و سينه‌هاى مؤمنين را شفا بخش».

فرمود: و چون پيغمبر (ص) از نماز فارغ ميشد ميخواند (دعائى را كه ترجمه‌اش چنين است):