ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١٦٦ - معناى توبه نصوح

توبه‌كنندگان را و دوست دارد پاكيزگى‌جويان را» (سوره بقره آيه ٢٢٢) پس هر كه خدا او را دوست دارد عذابش نكند.

(ديگر) گفتار اوست (كه فرمايد): «آن كسانى كه بردارند عرش را و آنان كه گرد آنند، تسبيح گويند بستايش پروردگار خويش و ايمان آورند بدو و آمرزش خواهند براى آنان كه ايمان آوردند، پروردگارا فرا گرفتى همه چيز را برحمت و دانش پس بيامرز آنان كه توبه كردند و پيروى كردند راه تو را، و آنها را از عذاب دوزخ باز دار. پروردگارا و در آور ايشان را ببهشتهاى جاودانى كه نويد دادى بايشان و هر كه شايسته باشد از پدرانشان و همسرانشان و فرزندانشان زيرا كه توئى همانا عزيز و حكيم. و دور ساز ايشان را از بديها و آن را كه از بديها دور ساختى در آن روز همانا باو مهر ورزيدى و اين است آن رستگارى بزرگ» (سوره مؤمن آيه‌هاى ٧ و ٨ و ٩).

و ديگر گفتار او عز و جل است: «و آنان كه نخوانند با خدا معبود ديگرى، و نكشتند تنى را كه حرام كرد خدا جز بحق، و زنا نكنند و هر كه چنين كند گرفتار كيفر شود. افزوده شود براى او عذاب در روز قيامت و جاودان ماند در آن سرافكنده. مگر آنكه توبه كند و ايمان آرد و كردار شايسته كند پس آنانند كه خداوند تبديل كند بديهايشان را بخوبيها و خدا آمرزنده و مهربان است» (سوره فرقان آيه‌هاى ٦٨ و ٦٩ و ٧٠).

شرح‌

- سه خصلتى كه حضرت فرمود و از اين آيات استفاده شود (اول) اينكه خداوند آنها را دوست دارد. (دوم) اينكه فرشتگان براى آنان آمرزش خواهند. (سوم) اينكه خداوند عز و جل بآنها نويد امن و رحمت داده است.

٦-

محمد بن مسلم گويد: حضرت باقر عليه السّلام فرمود: اى محمد بن مسلم گناهان مؤمن كه از آن توبه كند براى او آمرزيده است، و بايد براى آينده پس از توبه و آمرزش كار (نيك) كند،