ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٣٠٨ - دعائى جهت پيش از خورشيد زدن و پيش از غروب و واجب بودن آن از نظر ظاهر حديث و معناى حديث

بر جلالت او كند از ذكرها و تكبيرها را شامل گردد، و تطوع در عرف اخبار و محدثين غالبا بر آن مستحباتى اطلاق گردد كه از سنتهائى نباشد كه رسول خدا (ص) بر آنها مواظبت داشت، چون نافله‌هاى روزانه، و روزه سه روزه در هر ماه و مانند آن، و از اين روى صدوق (ره) در كتاب فقيه براى روزه ساليانه يك باب منعقد كرده و براى روزه تطوع بابى ديگر، و از خاصيتهاى سنتها آن است كه چون فوت شد قضا شود.

و چون اين مطلب را فهميدى پس بدان كه امام عليه السلام در اين فرمايش بدو چيز اشاره فرموده: (١) اينكه اين دو ذكر كه موظف و سنت است منافاتى با استحباب ساير اذكار ندارد. (٢) اينكه اين دو ذكر از سنتهاى اكيده است ولى ساير ذكرها از تطوعات است.

٣٥-

ابو عبيده حذاء گويد: حضرت باقر عليه السّلام فرمود: هر كه هنگام زدن سپيده ده بار بگويد:

«لا اله الا اللَّه وحده لا شريك له، له الملك و له الحمد يحيى و يميت [و يميت و يحيى‌] و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شى‌ء قدير»

و ده بار بگويد:

«و صلى اللَّه على محمد و آل محمد»

و سى و پنج بار تسبيح (سبحان اللَّه) بگويد، و سى و پنج بار «

لا اله الا اللَّه‌

» بگويد، و سى و پنج بار

«الحمد للَّه»

بگويد در آن بامداد در زمره غافلين (و بى‌خبران) نوشته نشود، و چون در شب آن را گويد در آن شب از جمله غافلين نوشته نشود.

٣٦-

محمد بن فضيل گويد: بحضرت جواد عليه السلام نوشتم و درخواست كردم كه دعائى بمن بياموزد؟ پس آن حضرت بمن نوشت: چون صبح كنى و شام كنى بگو:

«اللَّه اللَّه اللَّه ربى الرحمن الرحيم لا اشرك به شيئا»

و اگر بر آن بيفزائى نيك است (يا بهتر است) سپس بآنچه خواهى از حاجت خود دعا كن، زيرا كه اين دعا باذن خداى تعالى براى هر چيز سود دهد، و خدا هر چه خواهد همان كند.

٣٧-

داود رقى از حضرت صادق عليه السلام حديث كند كه فرمود: از اين دعا دست بر مدار كه‌