ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ٤٦٠ - باب سلام كردن

خواهد باشد، و معناى گفته سلمان اينست كه بهر كه برخورد كرديد سلام كنيد (و فكر نكنيد كه ممكن است برخى از مردم شايسته سلام نباشند) زيرا اگر سزاوار سلام نباشد مانند اينكه از ستمكاران باشد سلام خدا باو نرسد.

٥-

حضرت باقر عليه السلام فرمود: بدرستى كه خداى عز و جل دوست دارد آشكار كردن سلام را.

٦-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: بخيل كسى است كه از سلام كردن بخل كند.

٧-

ابن قداح گويد: حضرت صادق عليه السلام فرمود: هر گاه يكى از شماها سلام كند بايد بلند سلام كند و نگويد: من سلام كردم و جواب مرا ندادند، زيرا شايد سلام كرده و آنها نشنيده‌اند، چون يكى از شماها جواب سلام گويد: بايد بلند جواب دهد و مسلمانى نگويد: كه من سلام كردم و بمن جواب ندادند، سپس فرمود: على عليه السلام هميشه ميفرمود: خشم نكنيد و كسى را هم بخشم نياوريد، سلام را آشكار گوئيد و گفتارتان را خوش كنيد، در شب نماز بخوانيد آنگاهى كه مردم در خوابند (مقصود نماز شب است) تا بسلامتى ببهشت رويد، سپس اين گفتار خداى عز و جل را براى مردم خواند: «السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ‌» (سوره حشر آيه ٢٣) (يعنى خدائى كه سالم از هر گونه عيب و نقصى است و امان دهنده و نگهبان است، و منظور امام از استشهاد باين آيه اينست كه سلام يكى از نامهاى خدا است).

٨-

حضرت صادق عليه السلام فرمود: آنكه آغاز بسلام كند بخدا و رسولش نزديك نزديك‌تر است.

٩-

حسن بن منظر گويد: شنيدم حضرت صادق ميفرمود: هر كس (را) بگويد:

«السلام عليكم»

ده‌