عرضكردم: فدايت شوم اين (علتى) كه در صورت من پيدا شده مردم پندارند كه همانا خداى عز و جل هر كس را از بندگانش كه دوست دارد بدان دچار نكند (و مرا خدا نخواسته كه بدان دچار شده‌ام)؟ آن حضرت عليه السّلام بمن فرمود: نه (اين طور نيست) هر آينه مؤمن آل فرعون سر انگشتانش ريخته بود (كه استخوانهاى بندهاى آنها آشكار بود) و اين طور ميگفت- و دستش را دراز ميكرد-: «اى مردم پيروى كنيد از فرستادگان خدا» (سوره يس آيه ٢٠) گويد: سپس فرمود: چون ثلث آخر شب شد در ساعت اول آن (برخيز) و وضوء بساز و بنمازى كه ميخوانى بپرداز (مقصود نماز شب است) پس چون در سجده آخرين از دو ركعت اول (از هشت ركعت نماز شب) رسيدى در حال سجده بگو:

«يا على يا عظيم يا رحمان يا رحيم يا سامع الدعوات و يا معطى الخيرات صل على محمد و آل محمد و اعطنى من خير الدنيا و الآخرة ما أنت أهله و اصرف عنى من شر الدنيا و الآخرة ما أنت أهله و اذهب عنى هذا الوجع (و نام آن درد را ببر) فإنه قد غاظنى و [أ] حزننى»

. و در دعا پافشارى كن، گويد: هنوز بكوفه نرسيده بودم كه خداوند تمام آن درد را از من ببرد بواسطه دعائى كه آن حضرت بمن آموخت اثرى از آن بيمارى در چهره من بجاى نماند).

شرح‌

- مجلسى (ره) گويد: اينست كه (اشتباهى از راويان و يا نسخه نويسان در اين حديث شده و صحيح آن) مؤمن آل يس (بجاى مؤمن آل فرعون) باشد چنان كه در اخبار ديگر وارد شده و گفتار:

يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ‌ از مؤمن آل يس است و در داستان او آمده است، و شايد اين اشتباه (بين «يس» و «فرعون») از راويان بوده است، و برخى از افاضل گفته‌اند: اين دو مؤمن هر دو يكنفر بوده‌اند و همان مؤمن آل فرعون بوده كه عمرش طولانى گشته (و زمان حضرت عيسى عليه السلام و فرستادگان شمعون صفا را درك كرده است) ولى دور بودن اين كلام (از تاريخ و اخبار) پوشيده نيست، و گذشته اين حرف با اخبار بسيارى كه در هر دو مؤمن رسيده است سازش ندارد.

٥-

حضرت باقر عليه السلام فرمود: چون مردى را ديدى كه گرفتار بلا شده (بشكرانه اينكه تو بدان‌