ترجمه اصول کافي شيخ کليني - مصطفوى، سيد جواد - الصفحة ١١٥ - باب شرك

شدن براى ما مأمورند، سپس فرمود: و اگر چه روزه بگيرند و نماز گزارند و گواهى دهند كه معبودى جز خداى يگانه نيست؛ ولى پيش خود بنا گذارند كه بما مراجعه نكنند بهمان سبب مشرك گردند.

٦-

عبد اللَّه بن يحيى كاهلى گويد: حضرت صادق عليه السّلام فرمود: اگر چنانچه مردمى خداى يگانه و بى‌شريك را پرستش كنند، و نماز را برپا دارند، و زكاة را بدهند، و حج خانه خدا را بجا آورند، و ماه رمضان را روزه دارند، سپس بچيزى كه خدا كرده يا پيغمبر (ص) ساخته اعتراض كنند و بگويند: كه چرا بر خلاف آن نساخته؟ يا در دل خود چنين اعتراضى كنند (گر چه بزبان نياورند) بهمين اعتراض مشرك شوند، سپس اين آيه را تلاوت فرمود: «نه چنين است بپروردگار تو سوگند ايمان نياورند تا بداورى بگزينند تو را در آنچه سر زده است بين ايشان و سپس نيابند در دلهاى خويش چاره‌اى از آنچه تو قضاوت كرده‌اى و تسليم شوند تسليم تسليم‌شدنى» (سوره نساء آيه ٦٥) سپس حضرت صادق عليه السّلام فرمود: بر شما است كه تسليم باشيد.

٧-

ابو بصير گويد: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: از گفتار خداى عز و جل: «كشيشان و ديرنشينان خود را خدايانى در برابر خدا گرفتند» (سوره توبه آيه ٣١) فرمود: هر آينه بخدا سوگند آنها ايشان را بپرستش خودشان نخواندند، و اگر بپرستش خود خوانده بودند ايشان نميپذيرفتند ولى حرامى را بر ايشان حلال كردند، و حلالى را بر ايشان حرام كردند، پس آنها را ندانسته از همين راه پرستش كردند.