آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٨٧٧

صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ»[١]

«مؤمنان رستگار شدند، آنها كه در نمازشان خشوع دارند، و آنها كه از لغو و بيهودگى رو گردانند، و آنها كه زكات را انجام مى‌دهند، و آنها كه دامان خود را (از آلوده شدن به بى‌عفّتى) حفظ مى‌كنند، و تنها آميزش جنسى با همسران و كنيزانشان دارند، كه در بهره‌گيرى از آنان ملامت نمى‌شوند، و كسانى كه غير از اين طريق را طلب كنند، تجاوزگرند و آنها كه امانت‌ها و عهد خود را رعايت مى‌كنند و آنها بر نمازشان مواظبت مى‌نمايند، (آرى!) آنها وارثانند، آن‌هايى كه بهشت برين را به ارث مى‌برند و جاودانه در آن خواهند ماند.»

«اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ يَكادُ زَيْتُها يُضِي‌ءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلى‌ نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ»[٢]

«خداوند نور آسمان‌ها و زمين است، مثل نور او همانند چراغ‌دانى است كه در آن چراغى (پر فروغ) باشد. آن چراغ در حبابى قرار دارد، حبابى شفّاف و درخشنده، هم‌چون يك ستاره فروزان، اين چراغ با روغنى افروخته مى‌شود كه از درخت پربركت زيتونى گرفته شده كه نه شرقى است و نه غربى، نزديك است بدون تماس با آتش شعله‌ور شود! نورى است بر فراز نورى، خدا هركس را بخواهد به نور خود هدايت مى‌كند و خداوند براى مردم مثال‌ها مى‌زند و خداوند بر هرچيزى داناست.

در خانه‌هايى قرار دارد كه خداوند اذن داده؛ ديوارهاى آن را بالا برند و مرتفع سازند! و ذكر نام خدا در آن برده شود و هر صبح و شام در آنها تسبيح او را گويند، مردانى كه نه تجارت آنها را از ياد خدا و برپا داشتن نماز و اداى زكات بازمى‌دارد و نه خريدوفروش، آنها از روزى مى‌ترسند كه دل‌ها و ديده‌ها در آن دگرگون و زيرورو شود!!»

«وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ‌

[١] - مؤمنون( ٢٣) آيه ١١- ١.

[٢] - نور( ٢٤) آيه ٣٧- ٣٥.