آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٨٠١ - مشورت و رضايت دو طرف

برابرى در حقوق و وظايف:

«وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لِلرِّجالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ»[١]

«و براى زنان همانند وظايفى كه بر دوش آنهاست، حقوق شايسته‌اى قرار داده شده و مردان بر آنها برترى دارند.»

«الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ»[٢]

«مردان سرپرست و نگهبان زنانند، اين سرپرستى به خاطر برترى‌هايى است كه (از نظر نظام اجتماع) خداوند براى بعضى نسبت به بعضى ديگر قرار داده است و نيز اين سرپرستى به خاطر تعهّداتى است كه مردان در مورد پرداخت‌هاى مالى در برابر زنان و خانواده به عهده دارند.»

مشورت و رضايت دو طرف:

«وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ كِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَها لا تُضَارَّ والِدَةٌ بِوَلَدِها وَ لا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَ عَلَى الْوارِثِ مِثْلُ ذلِكَ فَإِنْ أَرادا فِصالًا عَنْ تَراضٍ مِنْهُما وَ تَشاوُرٍ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ»[٣]

«مادران، فرزندان خود را دو سال تمام شير مى‌دهند، اين براى كسى است كه بخواهد دوران شيرخوارگى را كامل كند و بر آن كسى كه فرزند براى او متولّد شده (پدر)، لازم است خوراك و پوشاك مادران را به‌طور شايسته بپردازد. هيچ‌كس موظّف نيست بيش از مقدار توانايى خود را انجام دهد.

(نه مادر به خاطر اختلاف با پدر) حق دارد كه به كودك ضرر بزند و نه پدر (به خاطر اختلاف با مادر). و بر وارث او نيز لازم است اين كار را انجام دهد. اگر آن دو با رضايت و مشورت يكديگر بخواهند كودك را (زودتر از دو سال يا بيست و يك ماه) از شير بازگيرند، گناهى بر آنها نيست. اگر (با عدم توانايى) خواستيد دايه‌اى براى فرزندان بگيريد، گناهى بر شما نيست، هرگاه حقّ گذشته مادر

[١] - بقره( ٢) آيه ٢٢٨.

[٢] - نساء( ٤) آيه ٣٤.

[٣] - بقره( ٢) آيه ٢٣٣.