آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٤٧٣ - كيفرهاى اخلاقى(ايجابى)

- آن‌جا كه فراموش مى‌شوند: «الْيَوْمَ نَنْساكُمْ كَما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا.»[١].

- و از رحمت خدا دور مى‌شوند: «ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً.»[٢].

- نه سرپرستى و نه يارى‌كننده‌اى دارند: «وَ الظَّالِمُونَ ما لَهُمْ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ.»[٣].

- و هرگز درهاى آسمان به روى آنها باز نمى‌شود: «لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ.»[٤].

- و هرگز از آنها، دفاع از خودشان پذيرفته نمى‌شود: «وَ لا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ.»[٥].

- و در يك كلمه آنها درمانده و كوبيده‌اند: «إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ.»*[٦].

- و در خسرانند: «أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ.»*[٧].

كيفرهاى اخلاقى (ايجابى)

- روز رستاخيز اشرار و بدكاران در برابر خدا سرها به زير مى‌ايستند: «وَ لَوْ تَرى‌ إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ.»[٨].

- با روى‌هاى سياه: «وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ أَ لَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوىً لِلْمُتَكَبِّرِينَ.»[٩].

[١] - جاثيه( ٤٥) آيه ٣٤(- يك الف): امروز شما را فراموش مى‌كنم، همان‌گونه كه شما ديدار امروزتان را فراموش كرديد.

[٢] - اسراء( ١٧) آيه‌هاى ١٨، ٣٩(- ٢ الف): سپس جهنّم را براى او قرار خواهيم داد كه در آتش سوزانش مى‌سوزد. درحالى‌كه مورد سرزنش و دورى از رحمت خداست.

[٣] - شورى( ٤٢) آيه ٨(- يك الف): و براى ستمگران ولىّ و يار و ياورى نيست.

[٤] - اعراف( ٧) آيه ٤٠(- يك الف): درهاى آسمان به روى آنان گشوده نمى‌شود.

[٥] - مرسلات( ٧٧) آيه‌هاى ٣٥، ٣٦، نحل/ ٨٤(- ٣ الف): و به آنان اجازه داده نمى‌شود كه عذرخواهى كنند.

[٦] - انعام( ٦) آيه‌هاى ٢١، ١٣٥، يونس/ ١٧، ٧٠، نحل/ ١١٧، طه/ ١١١، مؤمنون/ ١١٧، قصص/ ٣٧، شمس/ ١٠(- ٩ الف):

مسلّما هيچ ستمگرى روى سعادت و رستگارى را نخواهد ديد.

[٧] - بقره( ٢) آيه‌هاى ٢٧، ١٢١، آل عمران/ ٨٥، ١٤٩، نساء/ ١١٩، مائده/ ٥، ٥٢، انعام/ ٣١، ١٤٠، اعراف/ ٩، ٥٣، ١٧٨، توبه( ٩) آيه ٦٩، يونس/ ٤٥، ٩٥، هود/ ٢١، نحل/ ١٠٩، حج/ ١١، مؤمنون/ ١٠٤، عنكبوت/ ٥٢، فاطر/ ٣٩، زمر/ ١٥، ٦٣، ٦٥، فصّلت/ ٢٣، ٢٥، جاثيه/ ٢٧، احقاف/ ١٨، مجادله/ ١٩، منافقون/ ٩، عصر/ ٢(- ٢٢ الف و ٩ ب): آنها همان زيان‌كارانند.

[٨] - سجده( ٣٢) آيه ١٢، شورى/ ٤٥، قلم/ ٤٣، معارج/ ٤٤، غاشيه/ ٢(- ٥ الف): و اگر ببينى مجرمان را هنگامى كه در پيشگاه خدا سر به زير افكنده‌اند.

[٩] - زمر( ٣٩) آيه ٦٠، آل عمران/ ١٠٦(- ٢ الف): و روز قيامت كسانى را كه بر خدا دروغ بستند، مى‌بينى كه صورت‌هايشان سياه-- است، آيا در جهنّم جايگاهى براى مستكبران نيست.