آيين اخلاق در قرآن (ترجمه دستور الأخلاق فى القرآن) - دراز، محمد بن عبد الله؛ مترجم محمد رضا عطائي - الصفحة ٨٣٨ - نكوهش اندوختن و بخل ورزيدن

«أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فَذلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ وَ لا يَحُضُّ عَلى‌ طَعامِ الْمِسْكِينِ فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ».[١]

«آيا كسى را كه پيوسته روز جزا را انكار مى‌كند، ديده‌اى؟! او همان كسى است كه يتيم را با خشونت مى‌راند و (ديگران را) به اطعام مسكين و مستمند تشويق نمى‌كند، پس واى بر نمازگزارانى كه در نماز خود سهل‌انگارى مى‌كنند، همان كسانى كه ريا مى‌كنند و ديگران را از ضروريّات زندگى منع مى‌كنند.»

«وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ»[٢]

«افرادى كه بخل مى‌ورزند و از آن‌چه خداوند از فضل خود به آنها داده، در راه او نمى‌دهند، تصوّر نكنند به سود آنهاست، بلكه اين كار به زيان آنها تمام مى‌شود، به زودى در روز قيامت آن چه (اموالى) را كه نسبت به آن بخل مى‌ورزيدند، همانند طوقى در گردنشان مى‌افكنند.»

«ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنْكُمْ مَنْ يَبْخَلُ وَ مَنْ يَبْخَلْ فَإِنَّما يَبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ وَ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ»[٣]

«آرى شما همان گروهى هستيد كه براى انفاق در راه خدا دعوت مى‌شويد، بعضى از شما (اين فرمان الهى را اطاعت مى‌كنند، درحالى‌كه بعضى) بخل مى‌ورزند و هركسى (كه در انفاق) بخل ورزد، نسبت به خود بخل كرده است. و خداوند بى‌نياز است و شما همه نيازمنديد، و هرگاه سرپيچى كنيد، خداوند گروه ديگرى را جاى شما مى‌آورد، پس آنها مانند شما نخواهند بود.»

«وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ يَوْمَ يُحْمى‌ عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى‌ بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ»[٤]

«و كسانى كه طلا و نقره را جمع‌آورى و گنجينه و پنهان مى‌كنند و در راه خدا انفاق نمى‌نمايند، آنها را به عذاب دردناكى بشارت ده! روزى فراخواهد رسيد كه (اين سكّه‌ها را) در آتش سوزان دوزخ داغ و گداخته كرده و پيشانى و پهلو و پشتشان را با آن داغ مى‌كنند، اين همان چيزى است كه‌

[١] - ماعون( ١٠٧) آيه ٧- ١.

[٢] - آل عمران( ٣) آيه ١٨٠.

[٣] - محمّد( ٤٧) آيه ٣٨.

[٤] - توبه( ٩) آيه ٣٥- ٣٤.